نیازمندم یک نفر باشد
انحصاری
قابل انتقال به غیر نباشد
بیاید و
بماند و
بسازد
یک نفر باید باشد که
بدون ترسِ ِ هیچگونه قضاوتی برایش همه چیز را تعریف کنی
تمام حرف هایی که دارد آرام آرام درونت می گندد را به زبان بیاوری
از آن حرف هایی که شب ها موقع خواب به بی رحمانه ترین شکل ممکن به سرت هجوم می آورند
و رسالتشان این است که خواب را از تو بگیرند
حرف هایی که وسط قهقهه هم اگر یادشان بیوفتی لال می شوی!
یک نفر که وقتی تو دهن باز کردی نگوید می دانم،
اصلا یک نفر باشد که هیچ چیز نداند
یک نفر باشد در این دنیا که نصیحت را بلد نباشد...
دل بسوزاند
یا نصیحت هم که میکند
فقط شعار نباشد
یک نفر که وقتی برایش تعریف میکنی که کارم دارد به جاهای باریک می کشد،
پوزخند نزند، به شوخی نگیرد
جدی بگیرد، خیلی هم جدی بگیرد،
یک نفر که تجربه ی هیچ چیز را نداشته باشد، یعنی نه اینکه هیچ چیز نداند فقط
مثل همه ی آنهایی که خود را علامه دهر می دانند نباشد!
وقتی که برایش تعریف میکنی گوش بدهد،
برایت فتوای ابوموسی اشعری صادر نکند،
راه کار بدهد ولی گوش کند ..
یک نفر که بداند این چیزهایی که تو تعریف میکنی جواب منطقی ندارد،
اصلا منطق در مقابل این حرف ها بیچاره است
خیلی از آدم ها میخواهند حرف بزنند صرفا برای اینکه دردشان آرام بگیرد
بعضی آدم ها درونشان روی کمربند زلزله است،
گاهی حرف می زنند تا ویرانی زلزله درونشان را به تعویق بیاندازند
حرف زدن گاهی مُسکن است،
آدم ها گاهی حرف می زنند نه برای اینکه چیزی بشنوند، نه اینکه کمک بخواهند
حرف می زنند که ویران نشوند
حرف می زنند که آرام بگیرند
مانند کسی که خود می داند چه روزی قرار است بمیرد، آرام می گیرند.
به قول یک نفر :
حرف هایی در دلم هست که حاضرم به کسی بگویمشان که قرار است فردا بمیرد ...
یک نفر که فکر نکند حرفهایم دروغ است وب رای جلب ترحم و توجه
یک رفیق واقعی هرچند مجازی
در من هزاران حرف نگفته
زنده به گور شده اند
دوران جاهلیت است
به دنبال پیامبر می گردم
امیدوارم او را بیابم
به راستی چه کسی پیامبر ذهن آشفته من خواهد شد؟
