ولی من به زندگی قبلی و بعدی اعتقاد دارم

نمی دانم من در زندگی قبلیم

در  این کره بزرگ خاکی

چه بوده ام

ولی خدایا

به خداییت قسمت میدهم

در زندگی بعدی ام

اندکی نفهمی عطا کن به من

مردم از بس فهمیدم و

به رویم نیاوردم .....!

تمام آرزویم این است

روزی از خواب برخیزم

و ببینم او آمده سراغم

فراموشی را می گوسم

پاورچین پاورچین و بی اجازه

رویاهایم

آرزوهایم

خاطراتم

و هرچه در ذهنم دارم را

یکی یکی با خودش ببرد

و من به همین سادگی

همه چیز را از دست دهم

و چه از دست دادن شیرینیست این از دست دادن

کاش شعر ها و متن های دفترم  را که یک عمر با خط ظریف و گاه لرزان  نوشته ام نیز

در چشم برهم زدنی سفید شوند

یادم برود از چه شاعرهایی چه شعرهایی را حفظ بودم

حتی شعرهای این روزهای غمگینم که سطر به سطر با آنها گریه کرده ام

فراموشی به سراغم بیاید و من همه چیز را فراموش کنم

دیگر ندانم عکس روی میز در قاب صورتی رنگ

من بوده ام یا کس دیگر

یادم برود  موهای بافته ای را که باد بهم ریخته

یادم برود دریا را و تویی را که رفته ای و

من در عکس در اغوشت از ته دل خندیده ام

کاش زودتر بیاید

بیاید و ذهنم را چون گردبادی درنورد

همه چی فراموشم شود

و او پیروزمندانه نگاهم کند که نیم ساعت است دنبال خودکاری می گردم که از اول یادداشت در دستم بوده است

کاش فراموشی بیاید و

من همه این تلخی ها را فراموش کنم ....

بگویند من آلزایمر گرفته ام

ولی من فقط دنیایتان را نشناسم

گرچه به خدا

دل آلزایمر نمی گیرد آدمها ....!