گاهی وقتا که نفسم تنگ می شد

یا حالم بد می شد

می فهمیدم مردن چه قدر بهمون نزدیکه

چند وقت پیش فکر میکردم چه جوری مردن بهتره

خدایا من تو کارت دخالت نمی کنم

ولی تمنا می کنم

اون وقتی که موقع مرگم رسید

یه جوری بمیرم که امکانش باشه

اعضامو اهدا کنن

دوسه باری می خواستم فرم اهدای عضو رو پر کنم

ولی همیشه یه جوری میشدم

که همین یه جوری شدنه مرددم می کرد

اما امروز وقتی فهمیدم یکی از بچه های  آکادمی موسیقی

به خاطر همین نبود اهداکننده جونشو از دست داده مصمم شدم

میدونم امکان برگشت هست

می دونم خیلی سخته برای یه خانواده که بخوان اعضا پاره تنشونو اهدا کنن به یه غریبه

ولی من کار خودمو می کنم

خیلی حس خوبیه

بعد مرگت قلبت تو سینه یکی دیگه بتپه

و با کلیه ها و ریه و کبدی که دیگه به درد تو نمی خوره

جون یکی دیگه رو نجات بدی

جای این که ببریشون زیر خاک

فکر میکردم محدودیت سنی داشته باشه

ولی نداشت حس میکنم لازمه یه وصیت نامه بنویسم

من تا امروز فکر میکردم چیزی ندارم که تعیین تکلفی کنم براش

دلمم نمیاد یه چیزی بنویسم که دل شونو بیشتر به درد بیارم یا باعث عذاب وجدان شم

اما اشتباه می کردم

منم  یه چیزایی دارم براشون تعیین نکلیف کنم

اونم اعضای بدنمه

قلبم ، کبدم و کلیه هام ، لوزالمعدم

و نسوج (قرنیه چشم ، مغز استخون ، بافتهای بدن ، پوست ، غضروف ، دریچه قلبی ، تاندون و....)

ریه و معده ام جز اعضای اهدایی عه

ولی خب قطعا ریه من  رو نمیشه اهدا کرد

و معده ام رو نمی دونم

بره همین فقط اینارو علامت زدم

باید تو وصیت نامم بنویسم

اگه یه روز مردد شدن بین انتخاب

یا نه اصلا با قطیت جوابشون نه بود

بدونن جواب من آره است

بدونن الکی تلاش بیخود نکنن

امید واهی نبندن به این که شاید برگردم

الان می بینم این دنیا اونقدری ارزش نداره

که برای برگشتن بهش دست و پا بزنی

امیدوارم اینجوری بمیرم

از صمیم قلبم میخوام اگه قرار شد بمیرم

مرگ مغزی شم

مغزم بمیره و

قلبم تو سینه یکی دیگه بزنه

البته فک کنم توی بعضی مرگای طبیعی ام میشه اعضارو اهدا کرد

در کل ارزو می کنم جوری بمیرم که بشه

امیدوارم  مامان ایناعم  قانع شن

میدونم سخته ولی امیدوارم قانع شن

و به خواستم احترام بذارن

چون بدون رضایت اونا نمیشه

چقدر شیرین میتونه باشه

آدم جون هفت ، هشت نفرو با مردنش نجات بده

جون هفت هشت نفر رو با اعضاش نجات بده و

حداکثر تا 53 نفر رو از معلولیت نجات بده

الان که اینارو مینویسم یه حال عجیبی دارم

نمی دونم گریمو پای چی باید بذارم

ولی حال غریبیه

هیچوقت فکر نمی کردم درمورد مرگم انقدر دقیق شم

ولی الان ....

خیلی عجیبه !